Wie ben ik

ARMENIË: Mijn naam is Gor Khatchikyan (23). Mijn mooie kinderjaren heb ik doorgebracht in Armenië. Het eerste land ter wereld waar het Christendom de officiële religie werd. Ik noemde mezelf ook een Christen, maar God kennen als mijn Hemelse Vader, waar ik een levende relatie mee kon hebben, was niet het geval.

TEXEL: Toen ik 12 jaar oud was, zijn we naar Nederland gekomen en hebben mijn ouders asiel aangevraagd. We kwamen terecht op Texel in afwachting van onze asielprocedure. Na een jaar NT2 (Nederlands als tweede taal) klas werd ik geplaatst in een 2 havo/vwo klas. Door het derde schooljaar over te slaan kon ik in 2005 de school verlaten met een vwo diploma (cum laude).

BAPTISTENGEMEENTE: Op een bijzondere manier is ons gezin tijdens het verblijf op Texel in de Baptistengemeente terecht gekomen waar ik God heb leren kennen en gedoopt ben. Gegrepen door Gods liefde begon ik samen met een paar jongeren met het organiseren van Jeugdkerk Texel. Ik mocht af en toe ook diensten hosten, en één keer mocht ik mijn getuigenis geven. Dat werd mijn eerste ervaring als mini-spreker op een jeugdkerk.

GENEESKUNDE: In 2005 begon ik aan mijn droomstudie Geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Vanaf mijn tweede jaar werd ik actief in de studentenraad, nadat ik met de meeste voorkeursstemmen verkozen was als raadslid. Het jaar erna leidde ik als lijsttrekker de verkiezingen. Dankzij een geweldig team hebben wij een record aantal stemmen gekregen en had ik het voorrecht om de voorzitter van de raad te worden. Vanwege mijn landelijke betrokkenheid lukte mij het congres van de Landelijke Medische Studenten Overleg naar het AMC te halen en als voorzitter het congres te leiden. Na anderhalf jaar als student zitting te hebben gehad in het bestuur van de Nederlands Vereniging voor Medisch Onderwijs heb ik vorig jaar mijn bestuurlijke activiteiten binnen het medisch onderwijs beëindigd. Na mijn co-schappen wil ik de specialisatie tot Traumachirurg volgen.

IFES: IFES: Als eerstejaars-student werd ik ook gelijk lid van de Christelijke Studentenvereniging Ichthus Amsterdam. Tot aan het begin van mijn 5e studiejaar was ik lid van Ichthus, waar ik verschillend commissiefuncties heb vervuld en een bijzonder mooie tijd heb gehad met geweldige mensen. Ichthus valt onder de overkoepelende studentenorganisatie IFES, die een wereldwijde studentenbeweging vertegenwoordigt. De afgelopen jaren ben ik bij IFES betrokken geweest bij verschillende projecten waaronder het Veritas Forum, een platform op Universiteiten waar belangrijke levensvragen besproken en bediscussieerd worden. Ik geef workshops op de landelijke IFES conferenties o.a. over het Veritas Forum.

GENERAAL PARDON: Ons asielaanvraag werd definitief afgewezen en de procedure werd na bijna drie jaar beëindigd. Het zag ernaar uit dat we het land uitgezet zouden worden, echter God bleef wonderen doen zodat het leven ondertussen gewoon door kon gaan. Hij opende altijd weer deuren waar menselijk gezien geen hoop meer was. Na acht jaar kregen we een verblijfsvergunning met de Generaal Pardon regeling. God leerde mij veel lessen gedurende deze 8 jaar, hij kneedde en vormde mij tijdens deze jaren van “zwerven in de woestijn”. Eén van de belangrijkste lessen die God mij heeft geleerd is de betekenis van genade. Al mijn inzet en “verdiensten” van de afgelopen jaren hebben nul/niets bijgedragen aan mijn verblijfsvergunning. Iedereen kreeg het, ongeacht diploma’s en/of strafblad etc. Zie ook thema Genade in de Video Messages.

BAAN7: In 2008 werd ik lid van het Ministryteam van Baan7. Het is een bijzonder voorrecht om samen met deze enthousiaste en getalenteerde mensen te mogen werken in het Koninkrijk van onze Hemelse Vader. Op dit moment zit ik in het kernteam van Baan7, waarbij ik één van de leiders ben van het gebedsteam en de hosting van de Going Deep diensten mag doen. Als Baan7 helpen wij ook mee met de organisatie van het jongerenprogramma van Opwekking dat in de handen is van Youth Alive. Onze muzikanten leiden de aanbidding tijdens de avonddiensten en wij zorgen met een groot team voor de nazorg en gebed.

SPREKEN: De afgelopen jaren heb ik op veel verschillende podia mogen spreken over allerlei onderwerpen, ook niet-theologische onderwerpen. Het brengen van Gods boodschap greep echter mijn hart omdat God zelf daar kracht aan verleent. Het heeft eeuwigheidswaarde en verandert mensenlevens. Ik wil graag de jonge generatie Christenen toerusten om een leven te leven dat past bij onze roeping. Hierbij is radicaliteit een zeer belangrijk onderdeel gezien de verleidingen van de wereld waarin we leven. Ik wil jonge Christenen oproepen om 100% achter Jezus aan te gaan omdat Hij DE enige weg, DE enige waarheid en HET echte leven is.